Gönlünü hak yola veren er kiþi,
Bilgiyi canlara serpen ýþýðý.
Karanlýk gecenin sönen ateþi,
Yakýp da aydýnlýk eyleyen sensin.

Daðlarý aþarsýn sevdayla her gün,
Bir yetim kalbine girersin sessiz.
Fedâkârlýk sende alýn teri gün,
Bu milletin kutlu kaderisin sen.

Eline kalemi alýrsýn þafak,
Her harf bir ömürde yankýlanýr bak.
Sevginle yürürsün adým adým hak,
Dünyaya dirliði getirensin sen.

Bir çocuðun düþü yeþerir sende,
Umudu, yarýný, yarýným bende.
Her gönle tohum býrakýrsýn kalpte,
Vatanýn geleceði tek sensin sen.

Köylerde, þehirde izindir yolun,
Gözünde sabrýnla parlar bir solgun.
Sen ki bu topraðýn gururla dolun,
Bayraðýn gölgesin, nefesisin sen.

Karanlýk çökse de yýlmazsýn asla,
Ömrünü verirsin hak duasýna.
Kutsiyet giyer ilmin yuvasýna,
Nesillerin yeniden tüteri sen.

Her sabah “bismillah” doðar dilinde,
Þefkatin bir rahmet eser elinde.
Kitap deðil yalnýz, gönül dilinde,
Ýnsaný insanla büyütensin sen.

Mahrumi der ki: Ey kutlu öðretmen,
Adýnda birleþir dualar her dem.
Yürekten yüreðe çizdiðin âlem,
Milletin baþ tacý, iftiharý sen.