3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
252
Okunma
Nasıl da geçti ömrümün en güzel çağı,
Sorgusuz sualsiz, yara bere içinde…
Yüzümde kırış kırış derin çizgiler,
Yokluğun ne zormuş, ya da alışmak sabaha…
Gülüşün kıskandırırdı güneşi,
Şimdi sustun…
Buz kaplamış her yanımı...
Aynalarda bir yabancı, cam kırığı gözlerim,
Cam buğusunda yüzün beliriyor yavaşça…
Bir ses gibi, bir nefes gibi,
Hâlâ içimde yaşıyorsun aslında…
Nasıl geçti, nasıl bitti,
Ben yokluğuna alışamadım hâlâ…
Ne zaman unuturum bilmem,
Geceler sensiz hep üşür içimde…
Kırılmış bir dal gibi savruluyorum,
Sen dönmeyince…
Cam buğusunda yüzün beliriyor yine,
Yavaş… yavaş… silinse de gözlerin...
5.0
100% (7)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz