2
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
131
Okunma
İçimde saklanan bir çocuk var;
Ağlıyor gizli köşelerde.
Korktuğunda,
Ne sarılacak bir oyuncağı,
Ne de sıcacık bir kucak var
Ne zaman susup,gülecek bilmiyorum.
Kimsesizliğin taş duvarlarında,
Kocaman yalnızlığa bırakılmış o çocuk.
Dönülür mü ki çocukluğa?
Bir gökkuşağına tutunup
Yılları aşmak mümkün mü?
Anneme “acıyor” demek mesela,
Utanmadan, yutkunmadan,
Kırılan yerlerimi saklamadan…
Bazen bir resim,
Bazen bir koku
Geri getiriyor o günleri.
Unuttuğumu sandığım acılar
Dokunuyor içime;
Acıtıyor yeniden
Kanayan yerlerimi.
Zaman geçsede
Acılar eskisede
O çocuk aynı hüzünle
Saklanıyor içimde...
Nejla Turan
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz