Her şeyi kendinden ara, zerrede bul güneşi,
Arş’ın sırrı senin canında, sensin aşkın eşi.
Bu fâni dünyada görme, ne bir dostu ne leşi,
Kendi öz derdine derman ol yürü.

Gönül mülkünde saklıdır Yâr’in cemâli,
Ne bir gökte ara onu, ne bir yerde menzili.
Aşk bir deryâdır, sendedir onun sahili,
Kendi öz derdine derman ol yürü.

Ne zühd ü takvâdan medet um, ne de zikirden,
Cevher senin varlığında, kurtul bu fikirden.
Uzaklaş artık şu dünyânın binbir kederinden,
Kendi öz derdine derman ol yürü.

Gaflet perdesini yırt, hakîkatine er artık,
Vahdet denizinde damlayız, ne bir ayrılık.
Bırak benliği, her dem eyle O’na kulluk,
Kendi öz derdine derman ol yürü.

TURHAL der ki; sözü uzatma, Hakk’a boyun eğ,
Bu sırrı bilmeyenler hep eğride kalır, hep eğri.
Meydan senin, kılavuz nefsin olsun doğru,
Kendi öz derdine derman ol yürü.

Hüseyin TURHAL