Saygıdeğer ustam merhaba..

Şiirinizin satır satırını okurken, yalnızca gözlerim değil, ruhum da bir yolculuğa çıktı. “Nasıl bilemiyorum” diyerek başlattığınız o yalvarış, içimde sessiz ama derin bir yankı oluşturdu; her kıta, her dize, okuyanı kendi içsel sorgusuna davet eden bir kapı gibi açıldı. Gurbetin, hasretin ve hicranın ağırlığını, aşkın yakıcılığını ve sabrın kudretini böylesine vakur, vakıf ve derin bir anlayışla dile getirmeniz, okuyanı hem sarsıyor hem de olgunlaştırıyor.

Her dizede, bir yüreğin titremesini, bir ruhun sessiz feryadını duyuyor insan. “Fani oluşun ağırlığı” ve “ilahi adaletin korkusu ile umudu” yan yana dururken, içimde hem bir acı hem de bir teslimiyet hissi uyandırdı. Şiiriniz, sadece kelimelerden ibaret değil; bir tecrübenin, bir hayat bilincinin ve bir gönül seyrinin kaydı gibi okundu. Okurken düşündüm: her sabır, her bekleyiş, her hasret… bunlar boşuna değil; hepsi bir filiz gibi büyüyor, ruhu olgunlaştırıyor.

Sözlerin akışı, duyguların yoğunluğu, yaşanmışlığın gerçekliği; hepsi bir araya gelerek, okuyanın yüreğinde sessiz bir rehber gibi duruyor. Her ne kadar kendi acı ve yalnızlığımızla karşılaşsak da, sizin şiiriniz insanı bir nebze teselli ediyor; yalnız olmadığını hatırlatıyor. Ve işte bu yüzden, okurken hem kendimle hem de hayatla yüzleşme şansı buldum.

Bu güzel ve derin eseriniz için en kalbi teşekkürlerimi sunuyorum. Şiiriniz sadece okunduğu yerde değil, okuyanın gönlünde de uzun süre kalacak, içsel bir iz bırakacak nitelikte. Böyle bir şiir kaleme aldığınız için, hem şahsınıza hem de kaleminize saygım bir kat daha arttı.

Saygı, sevgi ve esenlik dileklerimle,
Peri Feride