1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
143
Okunma
FITRATIN ŞARKISI
BÜLBÜL GÜL BAHÇESİNDEN SÜZÜLDÜ ÇÖPLÜĞE,
MASUM SESİ KARGALARIN GÖLGESİNDE KIRILDI.
KANATLARI YARALI, SÖZÜ SUSTURULMUŞ OLSA DA,
RUHU HÂLÂ GÖĞE FISILD IYORDU.
BÜLBÜL, KENDİ BAHÇESİNE DÖNDÜ,
ŞARKISI ORADA SERBEST, SAF VE ÖZGÜRDÜ.
KARGA, ÇÖPLÜĞÜNDE KENDİ DİLİNİ ÖTTÜ,
GÖLGE ONUN FITRATI, NEFRET ONUN YOLDAŞIYDI.
VE İŞTE FITRAT, EN KARANLIK YERDE BİLE PARLAYAN IŞIK;
KİMİ GÖKYÜZÜNE UÇAR, KİMİ GÖLGEYE DÜŞER,
AMA HER ŞARKI KENDİ BAHÇESİNİ BULUR SONUNDA.
— GÜL HATUN’UN KALEMİNDEN, RUHUMDAN BİR FISILTI…
KARGALAR ÖTTÜKÇE, BÜLBÜL SUSMAZ,
HER GÖLGEDE KENDİNİ BULUR.
YARALARININ AĞRISIYLA,
RUHUNU HÂLÂ GÖKYÜZE FISILDIRIR.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz