GÜFTE: Nurgül KAYNAR YÜCE
BESTE: Yüksel EKİNCİ

ÖMÜR DEDİĞİN

Bir su gibi aktı ömür dediğin
Hayat tekerimiz taşa dayandı
Bitsin derken acı lokma yediğim
Yolumuz yeniden başa dayandı

Ömür yumağını çileyle sardık
Sevgi hamuruna saygıyı kardık
Vara vara ancak arpa yol vardık
Tuttuğumuz dallar boşa dayandı..

Ne mazlum gülüyor ne zulüm biter
Sönen ocaklarda baykuşlar öter
Müminin çektiği çileler yeter
Yara müzminleşti döşe dayandı

Dünya telaşıyla geçti seneler
Neler gördük neler yaşadık neler
Anlatmaya yetmez hiç kelimeler
Derken geldi yaş kır beşe dayandı..

Rızkımı gurbetten verdi yaradan
Çeyrek asır gelip geçti aradan
Vuslat mı beklenir bahtı karadan
Memleket hayali düşe dayandı..

Anayı babayı toprağa verdim
Alın yazım hüzün, bitmez hiç derdim
Ay-yıldızın altı vatanım yurdum
Kaderim göçmen bir kuşa dayandı..

Edepsizlik arttı kalmadı haya
Arsız at üstünde ar kaldı yaya
Sessiz çığlıklarım çıkar semaya
Dilimde dualar arşa dayandı..

Ulu bir çınardık yılmazdık kıştan
Korurduk serçeyi alıcı kuştan
Değişti özümüz geçti iş işten
Çürük içimizden dışa dayandı..

Garibin dilinde yarım türküsü
İşi yürür sağlam olan arkası
Kalmadı beşerde Allah korkusu
Yediğimiz etler leşe dayandı..

Bir garip yolcuyum , aciz beşerim
Hatasız kul olmaz elbet şaşarım
Zannettim ki yüce dağlar aşarım
Ayağım zorlu yokuşa dayandı..

Gurbete çıkalı dinmiyor yaşım
Şu yaban ellerde dertler yoldaşım
Çakılır yutamam katıksız aşım
Ömrümün mevsimi kışa dayandı

Ne baharı kaldı, ne yazı güzü
Yavaştan dizlere yerleşti sızı
Koskoca ömürün küçücük izi
Başıma dikilen taşa dayandı.

Nurgül KAYNAR YÜCE/ K. MARAŞ
2016

Bestekârımız Yüksel Ekinci Bey’e teşekkürlerimi sunuyorum.