Belki bir gün o kapı aralanır sessizce
Huzur dolar içeri, diner kalpteki sızı
Umut en sadık dosttur el uzatır gizlice
Sevgi ülkesinde buluruz o eski yazı.


Ayrılsak, kırılsak da, bir dua kalır dilde
Son nefese emanet, en içten bir yakarış
Sessiz çığlıklar bile birikir o gönülde
Ve bir gün elbet biter bu amansız kara kış.


O kış biter, baharın yeşili sarar ruhu
Tomurcuklar patlarken unutulur her keder
Sabrın o yorgun dalı verir tatlı meyveyi
Ve her damla gözyaşı açar çiçeğe döner.


İşte o gün, o kapıdan girince el ele
Ne geçmişin gölgesi, ne geleceğin sisi
Sadece anın saf ışığı düşer gönüle
Duyulur hayatın en tatlı, en berrak sesi.

İlahi zaman derim yıkma gönül bendini
Sırrım senin sırrındır sıkma canan kendini
Hakikat aleminde yakma ahiretini
Gönül kapısıdır bu eyvallahım ömrüme..

30.09.2025 MANİSA