Ne mi istiyorum?
Hafif bir esinti istiyorum...
Eylül ayı gibi serin,
Tenimi yakmayan, çok esip üşütmeyen bir nefes istiyorum.

Bütün tabiat sarı ve yeşile boyansın!
Sarı benim sabrım,
Yeşil dileğim olsun.
Çınar kök salsın,
Melek umut olsun.

Rüzgârı ılık essin,
Yağmuru çiselesin, huzur versin.
Bu Yaşam Treni’ndeki tüm yolcularla
Saygı elden bırakılmasın.

Bütün yangınlar sönsün...
Gereksiz kırıcı kavgalar hiç olmasın!
Gönül yangınları olmasın!
İnsandan korktum en çok,
Ama kendimden korktum daha çok.
O yüzden aynaya bakmadan yargılamasın kimseyi.

Güneş, insanın içindeki umuda doğsun!
Toprak bereketlensin,
Doğa temizlensin.
Mutluluk paylaşılsın,
Elindekiler yanındakilerle paylaşılsın.

Eylül gelsin!
İnsanların yüzü gülsün!
Sonbaharın hüznü gitsin...
Ruhumdaki sevinç hakkını versin!
Çünkü sen de her an bir istasyonda inebilirsin.
Arkandan güzel anılar bırak evladım.

Bütün kötülükler kenara çekilsin.
Kışı atlatıp,
Sarı ve yeşilli ilkbahar çabucak gelsin.
Sev ki yakma,
Sabret ki yıkılma,
Ver ki çoğalasın.

Ve bil ki...
İnsanlık son durak değil,
İlk duraktır. Oradan inme sakın.

Eylül kalırsa umut kalır Dinçer Dayı...
Eylül giderse hüzün gelir.
Allah’a emanet ol, sağlıcakla kal.
Dinçer Dayı