Yurdundan uzak insanların çok daha iyi bileceği bir kelime "vatan" kelimesi.İçindeyken farkedemediğin bir nimet gibi.Bir kere kopunca, kayıp gidince ellerinden, deli gibi sevdiğini sansan da o zamana kadar,hasretle birlikte kora dönüşen bir sevgi.Zamanla taşı, toprağı,çiçeği,rüzgarı gözünde tüttükçe tütüyor.Esen bir rüzgar seni alıp memleketine götürüveriyor. Sevdiklerinle yaşadığın bir tatlı ana.O rüzgarı öpüp başına koyuyorsun.Kimi zaman farketmesek de çok derin bağlarlar bağlıyız aslında doğduğumuz topraklara.Şiirinizdeki "Vatanımsın" ifadesi hele de sevdiğin insana vatan olabilmek çok anlamlı çok kıymetli geldi bana.Vatan, kök salabildiğin, kendin olabildiğin ve orda kalabilmek için hiçbir gerekçeye ihtiyaç duymadığın mekandır.Doğduğun, yaşadığın ve en sonunda seni bağrına da basacak yegane yerdir.Eşinize yazdığınız bu şiir o nedenle çok kıymetli geldi bana.Vatan uğruna her cefaya katlanıldığı gibi gerçek bir sevgi için de aynısı geçerlidir.Sevginizi ebedileştiren bu güzel şiir için tebrik ediyorum sizi ve böylesi bir sevgiye nail olduğunuz için ikinizi...