Sen İstanbul!
Ey İstanbul, sen Hz. Muhammed’in müjdelediği şehri azizsin!
Fatih Sultan Mehmed’in fethettiği kocaman bir destansın!
Eyüp Sultan’ın kokladığı cennet gülüsün!
Asırlardır gönüllerde, şarkılarda, türkülerdesin!
Bütün insanlığın hayalindeki en güzel yersin!
Sen bütün İslam âleminin gözbebeğisin!

Seni almak için yola çıktı nice büyük ordular,
Padişahlar, serdarlar, inançla dolu kollar.
Hz. Muhammed’e sordular:
“Ya Resulallah, İstanbul fethedilecek mi?”
O müjdeledi:
“İstanbul elbette fetholunacaktır! Onu fetheden kumandan ne güzel kumandan, onu fetheden asker ne güzel askerdir!”

Sen güzeller güzelisin, canım güzel İstanbul!
Kâbe’nin Ravza’sına yüz sürdüğün anlarsın…
Toprağında saklıdır manevi sırların, gizli nurların.

Ulubatlı, bir kartal gibi sura dayandı gönül!
Medine’den yadigâr, Eyüp’teki lale sümbül!
Tüm İslam âleminin üstüne açtı gonca gül!
Akşemseddin’in nuruyla aralandı sırlı tül!
Ey gönül bahçesindeki bülbül,
Hadi gel gir mana iklimine!
Ruhuna huzuru orada bul!

Evliyalar bekliyor toprağını,
Koruyor insanlarını…
Yedi tepe üstünden seyreder âlemi!
Elif gibi yükselir Sinan’ın taş kalemi!
Üstündeki minareler, İslam âlemine selamı!
Tarihi güzelliği içinde Haliç, en güzel dilimi!
Dinçer Dayı