En çaresiz zamanlarımda tutunduğum daldır
arkadaşsızlığımın arkadaşı yapayalnızlığımın yoldaşıdır
yaşanmışlıklarımın mihenk taşıdır
gariptir içimdeki şiirler...

Kimi gün ruhuma tonlarca ağırlık veren girift sözlerdir
bazı gün umudumu yeşerten ilham veren özlerdir
edebiyat yapmış denilip fırlatılıp atılmış dizelerdir
öksüzdür içimdeki şiirler...

Binlercesi yazılmış fakat bir tanesi bile gerçekten yazılamamış
duygulara gark olmuşken dışarıya hissedileni sızdıramamış
bazısı kağıtlara yazılıp unutulmuş dağılmış
yetimdir içimdeki şiirler...

Mânâsını yitirmiş bir dünyayı aydınlatamayan mum ışığıdır
haksızlığa dayanamayan,hak hak diye çırpınan hak aşığıdır
boynunu yerlere kadar eğmiş bir buğday başağıdır
mahzundur içimdeki şiirler...

Onlar olmasaydı kiminle dertleşirdi zavallı gönlüm bilemiyorum
elimi uzatsam uzanan güvenilir dost bir el bulamıyorum
huzuru mutluluğu teselliyi insanlarda bulamıyorum
tek dostumdur benim, içimdeki şiirler...


Gülhan Çeliktaş