Eğreti bir aşkmış kapımı vuran
Yüreğin bir ömür benimdir sandım
Bu şehir talandır, bu şiir viran
Ben toprağımı tenindir sandım...

Ne isyan ederim, ne sözüm olur
Ne yaran kalır bende, ne sızım olur
Kışlarım ayazın, ateşin közüm olur
Verdiğin her sözü, yemindir sandım...

Kovdum saçına değen, karı boranı
Kovdum hayatımdan sende olanı
Kaç kuruşa sattın bunca yalanı
Sana sırtını dönen, emindir sandım...

Gittin asır oldu, gelen gün değil
Yüreğim nasır oldu, tarifi mümkün değil
Senden geriye kalan, bugün değil, dün değil
Her vakti saatim senindir sandım...

Ne kavgalar verdim, yenik çıktığım
Yüklendim acıyı, susup çektiğim
Teninde suladım, Umut ektiğim
Gölgende uyursam, serindir sandım...

Girdim sularına bir mavi umman
Her gülüş bir dalga, her bakış liman
Ruhuma değerdi bana dokunman
Bu uçsuz maviyi, derindir sandım...

Açtım penceremi, kapımı sana
Dalımı çiçeğimi sapımı sana
O sana müptela, yapımı sana
Sen dediğim dünyam, yerindir sandım...

Temmuz 2025/ İstanbul (Zulamda acı)