Kaş çatıyorum hüznümün meydan okuyuşlarına
Dikilip karşıma güldürüyorsun beni
Sonra gelip dudağıma....

.........

Hangi cümle kurar seni?
Ve seni yazan hangi şair kırabilir kalemini?

Kal bende! diyorsun ya, hiç gitme! hani....
Senden gitmek mümkünmüş gibi...

........

Herkes nasılsın? diye soruyor
Herkesin yüzünde, garip bir endişe...
Ne oldu da? Nasıl düştü böyle bir ateşe?
Hem kim oluyor ki O? diyorlar
Yüzüme bakıp süzüyor, merak ediyorlar
Yüzümde senden başka biri varmış gibi...

Şaşkın şaşkın etrafına bakıp durma
Kaybolduk biz..
Bildiğimiz, tanıdığımız bu şehirde kaybolduk...

Baharın kokusunu bile yitirdik baksana
Aşkın genzimize doluşundan...
Aşina yüzlerini insanların, kuşların sesini yitirdik
Yer değiştirdi bütün duygularımız...
Herkes o filme ağlarken, kahkaha atışımız bundan...

Doğru zamanda, yanlış durakta inmeyi seviyorum seninle
Montunun kollarını saklarken, kollarıma almayı seni
Bize yol vermeyen caddeleri, üstümüze kilitli kapıları
Bulutların arasından durmadan bize göz kırpıp kaybolan güneşi
Yorgun düşmeyi sevgili.... Seninle yorgun düşmeyi...

..........

Kaş çatıyorum korkularımın çığlıklarına
Geçip karşıma, susturuyorsun beni..
Sonra değip saçlarıma....

.........

Hangi kural yasaklar seni?
Ve sana mahpus hangi mahkum kırar zincirlerini?

Ne oldu bize? diyorsun ya, hiç bitmese! hani
Bir başka başlangıç mümkünmüş gibi...

.........

Biz en çok, aşka yorulduk...
Biz bu aşkta çarpıştık ruhlarımızla, savrulduk...
Hani ulaşılmaz denilen, o imkansız yerdeyiz şimdi
Kaf dağının ardını bulduk...
Dokunsan, sen kokuyor tenim
Dokunsan, senden başkasını anlatmıyor avuç çizgilerim...
Sesinin kalbime değmediği hiç bir an yok!
Bırak dünü geçmişi, bırak yarını geleceği
Tam şu an! Şimdi!...
Dinle yelkovanın sesini...
Senden başka bir zaman yok!!!

Şaşkın şaşkın gözlerime bakıp durma
Kayboldum ben..
Bildiğin, tanıdığın bu bedende kayboldum...
İçime çekip doldurduğum senin nefesin...
Sen kokuyor üstüm başım yoksan da,
Seni anlatıyor her yakınlık uzaksan da
Bak alın yazıma... Yazmışlar seni!
Sensin o!...

Meydanı boş bulmayı seviyorum seninle
Dumanaltı bir sokakta öfkemi anlatmayı
Yaramı sarmayı ellerinle...
Senden habersiz canım demeyi sana
Sen bilmesen de.... Sımsıkı sarılmayı....

........

Saat kaç? diye sorma
Artık zaman yok...
Kalan her ’’an’’ bize dair....
Beş geçsem, on kalırım hafızanda...
Buçuksa dudağım, tamamlanır göğsünde...

De ki Mavi!!
Korkma kırılır kanadım diye,
Gökyüzüne yazılmadı bu masal
Her harfi, Denizin... En saklı derininde....

Heyy canım...Can yoldaşım... Saklı limanım...
Benim artık düşüm yok!...

Bak! diye kırmadım dümeni bakışlarına...
Yak! diye geldim gövdemi...
Artık...
Dönüşüm yok...

20.04.2026/İstanbul anısı...