’’Ölümün ölmesini istiyorum’’ dedi, kadın
’’Ölmeden önce, son duam bu, Ey Tanrı; duy beni!’’

Köpekliğin tarihi yazılırken sokakta
Kutsal ihanetin başını örtüyordu haham
Her vaaz bir başka kurtuluş reçetesi
Ağzımda tütün kokusu, yanan mekruh sigaram...

Bir fetih hikayesi anlattı kibir
Secdeye vardı binlerce haram!
Huşu içinde zikre daldı zulüm
Hamdolsun, iyileşmedi yaram!

Amin! diye el açtı iblisin cemaati
Aşka geldi görünce hazreti Şeytan
Pay edildi herkese paramparça gülüşler
Bir sofra kuruldu ki, mezesi çocuk ve kan!

Dinine sahip çık! diye böğürdü softa
Kinine zeval gelmesin! dedi mücahit
Her zalim yan yana durdu aynı safta
Talan şahit, yalan şahit, kalan şahit...

Kodaman ehillerin tevbe kapısında
Renkler anlatıldı kör olanlara
Semaya durdu dönekler avanesi
Cennet ikram edildi uyuyanlara...

Çok şükür bugün de doyduk! dedi tefeci
Zalimler için yaşasın cehennem! dedi pornocu
Yemin verdi Allah’a, yoktur diye pudracı
Sıra gelmedi ahaliye ucuz et kuyruğunda....

Dedi; kardeşiz biz, bu ümmet kardeşliği
Sitem etti, küstü ’’üsleri’’ vuranlara
Dedik ya çocuklar? O kimin kalleşliği?
Kızdı, bozardı... Dedi be hey fasık!
Hikmetinden sual mi olunur Sultanlara?

Ramazan-ı Şerifti, oruç tuttu insanlar
Teravihte dualar, semalara yükseldi...
Canım sıkkın, kafam bozuk... Kalkıp bir kez gitmedim...

’’Ölümün ölmesini istiyorum’’ dedi, Anne...

Amin! dedim...





İstanbul/ Mart-2026