2
Yorum
26
Beğeni
4,6
Puan
395
Okunma
dünya
çatlamış bir rüyanın
solgun eşiği,
gecenin soyulmuş omzunda
kaybolan bir nefes.
bir selam
değmeden göğsüme
geri dönüyor içime
“Kimdi o, hiç oldu mu?”
yalnızlık
çürümüş bir kapının ardından
sarkıyor
bir harfin boğazında kırılmış hece,
bir tebessümün tozu konar
bir anının solgun kabuğu.
siz neredeydiniz
yüzler
sisle delinmiş aynalar,
bir varmış
çok yokmuş.
her köşe
zamanın kumlara karıştığı yer,
izler dağılır
ve sokaklar,
adımı benden iyi saklar.
uykuya düşerken
bir uğultu
sanki geçmiş
beni son kez yokluyor.
elim,
buğuda çözülür
kendime değmeden
kendimden geçerim.
geceyle sabah arasında
tutunamadığım çizgideyim
göründüğüm anda
yok olan,
varlığı kendine bile yalan
bir ben.
böyle sürer zaman
dilsiz,
gölgesiz,
sis harici
bir unutuluş.
5.0
89% (8)
1.0
11% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz