Ben çok uzun iki şiir bilirim
" ez ji te hezdikim,
min bêriya te kiriye"
...
...
Birazdan buğulanır gözleri bulutların
Griye boyanır gökyüzü
Ellerini açar sarı papatyalar
Çatlamış dudaklarını aralar toprak...
...
Birazdan Akçay’ı sen alır
...
...
Yokluğun doğal afet, sensiz yapamıyorum
Affet!
...
...
Serçeler yine yuva yapmıştır sesine
Yüzünde açmıştır en kızıl güller,
Gülüşünü emiyordur kundaktaki bebeler...
Gözlerini hiç kapama sevgilim
Kararmasın sokak lambaları,
Ölmesin kelebekler
...
Ben sokak çocuğuyum, sen benim açlığımsın.
Anlayabiliyor musun?
...
Ahh!
O dört duvar,
O boş tavan,
Ayağının bastığı hasır
Gözünün daldığı boşluk
Saçını oksayan yastık
Yüzüne sarılan havlu
Elini tutan o kaşık
Dudağını öpen bardak ne şanslı!
Şimdi,
Pencerendeki kuşlar,
Saksındaki çiçekler daha umutludurlar
Ah sevgilim!
Senin olduğun her yerde
Yalnızlıklar bile en az çocuklar kadar mutludurlar
Ah yağmur kokuyordur ellerin,
Koklamaya doyamam!
...
...
Şimdi,
Rüzgârın uğultusunda
Yeşil bir yaprağın yüzünde uyumak vardı seninle
Ve uyanmak taptaze bir bahara
Martı çığlıklarında,
Kokusunda sardunyaların...
Güneşin elleriyle tutmak ellerini
Yüzünü okşamak
Saçlarını...
Gözleriyle gülümsemek gözlerinin içine,
Kollarıyla sarılmak boynuna
Dudaklarıyla öpmek, kor dudaklarını
Ah o öpüşün!
Öpüşün hayat bağışlar
Sen gökyüzünü öpersin, bulutlar ağlamazlar
Kanadından öptüğün bütün kelebekler ölümsüzleşir...

Ah sevgilim!
Gözlerin derin deniz, ellerin gül bahçesi
Bir yudum gülüşündür kalbimin aşk lehçesi...
Şimdi ölsem,
"aşktan öldü" diyecek haber bültenleri!
Otopsi raporuma
"çok aşırı doz sevmiş yazacaklar"
Seni bulacaklar damarlarımda
Aklımın her zerresinde seni,
Yüreğimde seni,
Ruhumda seni...

19.06.2025

S.U.

Serkan Uçar