Kaldırım Çatlağı..

şehrin damarları,
gri ve yorgun asfalt.
her gün milyonlarca adımın ezdiği,
kimsenin eğilip bakmadığı o yer.
işte tam orada,
iki beton plaka arasında,
umursamaz bir hayat filizi belirir.

ne suyu sorar, ne toprağı,
sadece güneşe uzanır,
kökleriyle karanlığı, yapraklarıyla ışığı içer.

o küçücük yeşil,
grinin saltanatına sessiz bir başkaldırıdır.
en katı kuralların bile,
mutlaka bir çatlağı olduğunu fısıldar dünyaya.

en ezici gücün bile,
yumuşacık bir yaprakla aşılabileceğini gösterir.
bazen bir tebessümdür o,
en somurtkan yüzde aniden açan.

bazen bir dizedir,
günlerdir süren sessizliğin ortasına düşen.
bazen bir çocuğun kahkahasıdır,
en ciddi toplantıyı bölen.

ve anlarsın ki,
asıl mucize,
gökdelenleri diken demirde ya da betonda değil,
o betonu bile delip kendine gökyüzü aralayan,
o küçücük,
o vazgeçmeyen hayattadır...

Hasan Belek
19 06 25
Akçay