AKÇAY’DAN DOST SELAMI..

Haziran güneşi yakar derinden,
Denizden bir koku eser serinden,
Haber var mı hiç İda’nın yârinden,
Zaman durur sanki Akçay ufkunda.

Zeytin ağaçları gümüşten bir tül,
Dallarında öter bir garip bülbül,
Her bir yaprağında açar başka gül,
Asırlık bir bilge’lik var soyunda.

Körfez’in suları nazlı bir gelin,
Derdini alır da eder tesellin,
Uzanır ufkuna yorulmuş elin,
Huzuru bulursun Ege koyunda.

Kazdağı’ndan eser rüzgârı serin,
Söyler efsaneler acılar derin,
Der "Cennet burası, toprağın, yerin,"
Bin pınar kaynarmış ulu suyunda.

Uzakta bir dosta varır heceler,
Gündüzü bitirir uzun geceler,
Dostluk ki gönülde açan goncalar,
Anlamı gizlidir şiir huyunda.

Bu hisler dökülür kaleme sessiz,
Ne olurdu dünya selâm sevgisiz,
Bir mısra kalırdı kimsesiz, öksüz,
Mana boğulurdu sözün koyunda.

Martının çığlığı bir eski şarkı,
Dönüp durur sanki feleğin çarkı,
Kalmadı dertlerin dünden bir farkı,
Teselli ararsın dostun huyunda.

Kul Hasan’i der ki, dostuma kalsın,
Mısralar gönlüne essin, dolansın,
Bütün dostlar okusun, ilham alsın,
Dostluk bir ırmaktır, akar suyunda..

Hasan Belek
13 06 25
Akçay