Gözyaşında sır dolu, duyguları gizleyen,
Rızân için cefâya, ayan oldum Efendim.
Aciz bir kulum şimdi, her zaman tökezleyen,
Kalbimi sana sunup nurla doldum Efendim.

Söz kalpte filizlenir, dillerde figan olur,
Hak söylerken susulur, susmayan ziyan olur,
Zehri bal diye içen, her zaman pişman olur,
Hakikatı derdime, derman bildim Efendim.

Mihnetle sınanırken, harap oldu bu cânım,
Her adımda artardı, hem ahım, hem figânım,
Kör’le yoldaş olunca, hazan oldu dört yanım,
Sabır - sebat bitince, her an soldum Efendim.

Zulüm dolarken dünya, sükun olup silindi,
İyilikle özdeştik, şimdi birlik olundu,
Rahmet rahmet yağarken, merhametin bilindi,
Mazlumu hep yanımda, bir dost kıldım Efendim.

Şimdi zalim nefsimin, hüsrân oldu her yanı,
İyilik mahkum oldu, kötülük yakar canı,
Merhamet bitti bugün, kin kusarken zamânı,
Her zaman secde edip, huzur buldum Efendim.

İşte geldim huzura, bir dilenci ruhuyla,
Kalpde ki, hatâların, boynumdaki mahvıyla,
Şu serazad ruhumun, bitmeyen kusuruyla,
Hep affına sığınıp, aciz kaldım Efendim.

Her şey yerli yerinde, her zaman oldu derman,
Bir tebessüm ederken, bir selâm verdi cânan,
Şimdi kalplerde korku, dillerde bitmez figan,
Kadere iman eden, garip kuldum Efendim.

Gönül dil-i pâk iken, sorulur mu niyeti?
Nice dostun yanında, kalmamış hiç kıymeti,
Bu çağın sahibinin, varlığının hikmeti,
Şeytanları taşlayıp, cürmü sildim Efendim.

...andelip...

andeliplehece.blogstop.com