Babam;
Gözyaşımla bir şiir yazdım sana.
Kızma ama ; biraz ağladım sadece.
Sana olan özlemi sevgimi, kattım satırlara.
Yazamadan tükendi umutlarım, nerdesin baba.
///
Çok özledim baba.
Bir ben kaldım ikimizden, mahrum bir sevgiden.
Yüzüm dönmüş karanlığa, çıkamaz oldum içinden.
Bırakıp nereye gittin, dönülmez akşamın ufkunda.
Giden geri gelir mi, söylesene baba.
///
Bu gece gelirmisin rüyalarıma
Okşar mısın saçlarımı, öper misin alnımdan.
Tutup da ellerimden, götürür müsün uzak diyarlara.
Yüzünü görsem son bir defa, çok özledim baba.
///
Bu nasıl bir acıdır,
Tesbih tanesi gibi, döküldü avuçlarıma.
Ne murat aldım, nede gün gördüm,
Sarmış kader ağlarını dört bir yanıma.
Ayrılık zamanı da geldi mi Baba...
///
Babam;
Nasılsın diye soramadım sana.
Bu sıralar mahrum ettim seni bağışla.
Toprak seni de incitmiyor değil mi baba.
Beni hayata bağlayan, dağ gibiydin arkamda.
Şiirim sanık, gözyaşım tanık;
Kırdım kalemi, küstüm satırlara.
Gittiğini anladım, anladım o zaman baba.
///
Babam;
Senin gibi bir daha, seven olmadı dünyada.
Nasılsın diye soran olmadı bugüne kadar.
Hani nerde dost bildiğin, emanet ettiğin o insanlar.
Garibim, yetimim, nerdesin baba.
///
Sen gittikten sonra;
yüzüm gülmedi bir daha.
Hiçbir tad alamaz oldum hayattan.
Fotoğrafına bakınca; bir acı sol yanımda.
O zaman kaybetmek
Nasıl birşeymiş öğreniyor insan.
Ellerimi açıp ta, yalvardım yakardım Yaradana.
Bir gün kavuşuruz, mahşeri yerde,
Bekle beni,
Bekle beni Baba.

Yunus Durdak 26.05.2025