Boynumuz tutuldu, arşa bakmaktan!
Düşer diye gökten, bir damla yüze…
Yağmasan da gürle, geçtik çakmaktan;
İndir yağmurları, göklerden düze…

Gölde kurbağanın, gözleri şişti!
Sımsıcak güneşten, beynimiz pişti!
Aylardır gördüğüm, hep iç çekişti;
İmrenirim hala, evvelki güze…

Gökçe barajının, göründü dibi!
Bu yılda kuraklık, mukadder gibi!
Yaşamı sormayın, demir leblebi;
Allah derman versin yoksul öksüze…

Sabah güneş, öğleyin yel, az bulut!
Gökte değil başta, bir karabulut!
Ne yapsın ekici, vermezse mâbut!
Varsıl kalkar, çiftçi yatar dümdüze…

Geçen sene mahsul yandı kül oldu!
Bu yıl en son donan, pembe gül oldu!
Ter dökene iflas, tek ödül oldu;
Çiftçi naçar, hasret kaldı gündüze…

Münacat:

Ya Rab, canlıları bırakma susuz!
Ağaçlar da insan gibi uykusuz!
Rahmet düşse köylüm uçar kuşkusuz!
Bankalarla kaldı çiftçim yüz yüze…

Karaman- 2025/05
Halil Şakir Taşçıoğlu

ÜSTATLARDAN:

Zapt etti hırsızlar , yüce makamı
Sorarım kendime , bunlar şaka mı
Yahu millet yoksa , hep tukaka mı
Baksana arkadaş , döşenen büze...................... İYİ OZAN

Ne bulut geçiyor, ne gökte iz var,
Uçurum gibidir, vadiler hep dar…
Çiftçinin hasadı: yüreklerde yâr,
Dert oldu topraklar, şimdi öksüze........................ andelip

TDK:
Karabulut; sıkıntı, felaket, kara gün…