Nehrin diğer kıyısında,
günahtan üryan şehitler,
dikilmiş dinler.

Kur sanır ceylanlar
yaşlı geyiğin avazını:
böğ-böğ...

Taze kulağından geçsin
ister memesinden süt gibi:
yağ-yağ.

Kutsal değildi bu ırmak,
su sadece suydu.
Av, günaha karışmamıştı:
bey-bey...

Ey feryat-ı figan geyik,
kanayan yaradır sesinde perdeler:
dağ-dağ...

İhtişamında saklı
iniltisi geçmiş vakitler.
Sus, yeter, bağırma:
sağ-sağ...

Nehrin diğer kıyısında,
günahtan üryan şehitler,
dikilmiş dinler.

Geçtiler yeşil ırmaktan;
onlar da yaşlı, sen gibi:
çağ-çağ...

Gözü gibi cennetin,
ellerinde üzümler:
bağ-bağ...

Ey feryat-ı figan geyik,
güldürme hazzınla.
Onlar acının da ötesinde yerdeler.

Kurudu nehir aşağılarda,
geçti üstümüzden.
Şimdi kıyısızız hepimiz –
kırıldık fay-fay...

Zaman düşer boynuna,
eylülden kalma bir yaprak gibi:
sessiz, ağır, sarı.

sığ-sığ.