BÖYLE KABUL ET

Tükendi ömrümün baharı yazı
Boşa yaşıyorum böyle kabul et
Gönül çalmaz oldu aşk denen sazı
Boşa yaşıyorum böyle kabul et

Bazen hep geç kaldım bazen de erken
Ha bugün ha yarın tükensin derken
Yapacak o kadar güzel şey varken
Boşa yaşıyorum böyle kabul et

Sormak istediğin ne varsa söyle
Ömrüm tükeniyor hep şöyle böyle
Bedenim gurbette ruhumsa köyle
Boşa yaşıyorum böyle kabul et

Elimde olsaydı yeniden doğmak
Şu kötü kadere bir kere sövmek
Siğabilir i sem bir kalbe sıgmak
Boşa yaşıyorum böyle kabul

Kalmadı takat im tükendi gücüm
Sevdiklerim taktı boynuma sicim
Hala bilmiyorum ne idi suçum
Boşa yaşıyorum böyle kabul et

Hain’le, namertle olunca dans’ım
Mutluluktan yana olmadı şansım
Yalancı dünyayı istemem dönsün
Boşa yaşıyorum böyle kabul et

israfil’im derdim dağlardan yüce
Bir türlü gündüzüm olmuyor gece
Dünyanın düzeni dayanmış güce
Boşa yaşıyorum böyle kabul et

08.05.2015

iSRAFİL BİLİCAN