11
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1378
Okunma

Düş vurgunu bulutlar tandan önce uyanır
Kalbi yorgun serçenin ıslanır kanatları
Rüzgar hep ayaz taşır yaş kirpiğe dayanır
Üşüyen duâlar da saklanır vuslatları.
Kuruyan goncaları güle devasız çile
Bağın da bülbül ötmez figânı gelmez dile
Kurduğu düşten düşüp sonunu bile bile
Bir umut diye kurar yarına muratları.
Kırıldıkça dalları yaprakların savurur
Bahar da terk edince hazan teni kavurur
Dirense de bedeni köklerini kar vurur
Yolları daraldıkça yorulur kıratları.
Mabed-i kahr’ı taşır aşiyana yüreği
Son söze nefes yetmez sızlar vicadan direği
Metfene yaklaştıkça savruldukça küreği
Recâ boynunu büker kurulur sıratları.
Leyla Usta
.