20
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1255
Okunma

akşamdan kalma bir telaş eskiyor yüzümde
buğulu hüzünleri taşıyorum sarışın güze
kirlibeyaz çiçek dürbünüyle
bakıyorum mazinin kırık siluetine...
geçmişin izini ararken
kırılgan çocukluğum takılıyor ayağıma
hayaller
ısırgan otlarıyla çevrili çiti aşıp
palas pandıras düşüyor eşiğime…
bellekte paslanan anıları raspalayıp
çıkarıyorum gün yüzüne
hüzün eskizinde sararmış portrelerin
tozunu alıyorum elimin tersiyle…
kırılıp altında kalırım düşüncesiyle
çekiyorum
eskiyen gölgemi kendime...
içimdeki çocuk
zamanın memesinden
biteviye emiyor
zakkum usaresini…
kurşuni bir sessizlik demirliyor ömrüme
yüreğimde çözülmeyen buz kütlesi…
şimdi
ardında yaralı çakıl taşı bırakan
bu ateş nehri
hangi meçhule akıp gider ki!
Aslı Aydın