Onlarca çocuk vardı elleri ekmek kokan
sonra bir bomba ve artık paramparça elleri ayakları
adını bile öğrenemediler oyuncakların
hayatlar yarım umutları darmadağın kalanların


bir salıncağın ucunda sallanır gibi göğe yükseldi bedenler
düştüler yerlere milyonlarca sessiz bakışların arasında
gökyüzü gri idi onlar için hep
bulutlar unutmuş ağlamayı
katil bir devletin çizdiği haritada çocuk mezarları vardı her yerde
her yer mezar her yer kan
her yer çığlık
binlerce annenin yırtılmış duası kaldı geride
Yarabbi en azından bir parçası bir kemiği diye
çığlık atanların arasında
katillerin zulasında saklanan kurşunlar şimdi tüm insanlığın alnında
ve susan herkesi o kurşun yankısı boğacak


bu bir şiir değil
bu bir mezar taşı
mezar taşı konulmayanlar için
ve sen katil İsrail bir gün Filistinli çocukların ahıyla çökecek topraktan saltanatın
siz dünyanın gözleri kapalı kalanları
katliamların arasında kahkaha arayanlar
hangi bahane hangi kılıf sizi temize çıkaracak
bütün çocukların solmuş dudaklarında son kelime yardım ve Allah
yardım çığlıkları düşse de dünyanın her yerine
siliniyor yok oluyor
çünkü siz duymuyorsunuz ya da duymamayı tercih ediyorsunuz


saracak bu ateş sizi de elbet bir gün
sizin de ölecek çocuklarınız
o zaman anlayacaksınız mezar taşının kıymetini
boğacak sizi de Gazzenın ahı çığlığı