0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
193
Okunma
Yıllar geçip gitti, iz bile bırakmadan,
Sürüklendim öylece, bir su gibi akmadan.
Mutluluk nedir diye sordum her durakta,
Cevabı yokmuş meğer ne seste ne akılda."
Her büyük alkışta gözlerim dolar,
İçimde, hâlâ yedi yaşında kaybolmuş bir çocuk yaşar.
Kalabalığa güldüm, içimde sustum;
Yalnızlık gibi kök saldım durdum.
Bir gün anladım ki, geçmekte zaman,
Her gamın ardında saklı bir ferman.
Nice zafer vardır sessizce gelen,
Kalpte yankılanır tek söz: La tahzen.
Bir çocuğun sesi, bir annenin duası,
Silip götürür gamın en derin yarasını.
Üzerimizdeyken rahmetin nişanı,
Ne fark eder, ölsek de, ölmesek de zamanı.
Dünya misafir, biz yolcuyuz elbet,
Keder neylesin, gönül doluyken nimet.
Bir bakış yeter ki sarsın bedenini,
Unutma o sözü: La tahzen, ısıtsın yüreğini.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
