Babamdan kalan mirasdan vazgeçer gibi geçecektim senden
Unutacaktım güya
Yok sayacaktım seni
Kendimi
Anlatamadım
Söz geçiremedim kendime
Ağzım kuraktan çatlamış toprak gibi
Gözlerimde sis duman senden kalma
Yaşıyorum kör topal



Ağır geliyor belki de yaşamak
Şöyle akşam üstü
Alıp bir bilet ölüme
Gidesim var
Gitmem lazım
Ama sensiz korkuyorum
Korktuğum gibi yaşamaktan
Seni düşündüm hep
Bana yaptığını sana da yaparlar diye
Gidemedim Vera
Oysa
Sen hiç düşünmedin ne yaparım diye
Boşta kalan ellerimi



Senden sonra
Kurşun kalem taşıdım yıllarca cebimde
Silgi nedir bilmem ben
Bildiğim tek şey var ki
Gönlünü fethetmek yazılsaydı kudret kalemiyle
Kim silebilirdi Vera

İnan ne sana ne de tanrıya kızıyorum
Ben kendime kızıyorum
İliklemeseydim kalbini kalbime
Şimdi gül bahçesiydi şiirlerim



Bahtıma saydırdığım sitemli küfürleri
Kelam diye yazdıran kalemimi...