Seninle yaşamanın bir anlamı kalmadı
Gönlümün defterini karaladı gülüşün
Çok denedim işte hep olur diye olmadı
Alay edip sinemi yaraladı gülüşün

Sana ait olan her şeyi bir anda yaktım
Hatır anı kalmasın diye dip köşe baktım
Senle geçen günlere hiçran kurşunu sıktım
Nefretin kapısını araladı gülüşün

Korkma özgürlüğünü bırakıp gidiyorum
Beni bıraktığına teşekkür ediyorum
Senden kurtulduğuma adaklar adıyorum
Bilinmez sırlarımı sıraladı gülüşün

Sahip olduğun kalbi paramparça edersin
Hiç ardına bakmadan gülümseyip gidersin
Her sabah ayrılığın gözlerinden öpersin
Ayrılığı üstüme küreledi gülüşün

İlk günden ve son güne kadar gülmeyen yüzüm
Her yaptığına şahit oldu şu iki gözüm
Bunca sene nasihat ettim dinlenmez sözüm
Şu nasihat nameyi paraladı gülüşün

Gayretliye olmadık iftiralar atarken
El yarini yanında benimseyip tutarken
Seven sevdiğinin her acısını yutarken
Acıları sineme pareledi gülüşün


İZZET GAYRETLİ
T.R.09 11 2000