Dünyanın yükünü sırtından atan,
Aşkın deryasına bilerek batan,
Geceler uyanık, seherde yatan,
Gözü yaşlı, garip yarenler gördüm.

​Bir hırka, bir lokma yetmiş özüne,
Dünyalık toz konmaz gönül gözüne,
O kalıp elestün sadık sözüne,
Nefsin zincirini kıranlar gördüm.

​Gül yüzlü sultanın izinden yürür,
Aşk ile kül olur, yanar da erir,
Canını canana kayıpsız verir,
Vuslatın sırrına erenler gördüm.

Eylemiş sarayı gönlüne kafes,
Hakk’ın rızasıyla alınır nefes,
Ne makam arzusu, ne şanlı bir ses;
Sessizce bağrına vuranlar gördüm.

​Kimi Mecnun olmuş, çölleri aşar,
Kimi derya deniz. bendinden taşar,
Onlar bu alemde ölmeden yaşar,
Hakk’ın hırkasına girenler gördüm.

​Topraktan gelmiştir, toprağa döner,
Aşkın ateşinde kibirler söner,
Gönül kandilleri toprağa iner
Gayretliye ilim soranlar gördüm.

İzzet Gayretli