Topladın yükünü fânî dünyadan,
Sessiz bir limanda kaldın, arkadaş.
Nihayet sıyrıldın sahte rüyadan,
Sonsuz bir uykuya daldın, arkadaş.

Eğilmezdi arşa değerdi başın,
Göz oynar, durmazdı yerinde kaşın.
Gözünden garipçe süzülen yaşın,
Tükenince saçın yoldun, arkadaş.

Bu gençlik vücutta kalacak sandın,
İblisin sözüne aldanıp kandın.
Yaşarken cehennem narında yandım,
Dediğimde bana güldün, arkadaş.

Boşunaydı sözün, tükendi kelâm,
Vermedin bir dosta içten bir selâm.
Bir serap misali şu koca âlem;
Yalan olduğunu bildin, arkadaş.

Çark-ı felek döndü, yazıldı ferman,
Tükendi dizinde can ile derman.
İhtiyarlık gelip çattığı zaman,
Güz yaprağı gibi soldun, arkadaş.

Üstüne bir avuç toprak atılır,
Der Gayretliyem, üç beş dost katılır.
Unutma, kabirde yalnız yatılır;
Ölümlü dünyada kuldun, arkadaş.

Musalla taşına konunca beden,
Olmaz belki orada bir dua eden.
Geri geleceğim sanmasın giden;
Ruh bedenden çıktı, öldün, arkadaş.

İzzet Gayretli
T.R.09.03.2015