Mavilen mavilen gel sürekli
Çisen çatılı yerlere
Bir süregidenin ağır abası
Abdaldan sayılır buralara
Toprağından kanatlanamayan ağızlar
Ama dudakları kızıldır
Sağanaklı her cümlenin
Islanır ıslanır kurunuruz kendimize
Mizacı bir yalın güneşte

Kurulanlar gibi türkmen obası
Kırmızı açar çemberlere işlenen oya
Gelen senler olur daim
Göğsüm dağ bayır ova
Bir mushafın muhacirliği gönül
İnancımı pay ederler vatana
İnanç dedikleri ardarda rekat
Senden öte uzakları görür secdeler
Uzak ahları da duyan sükut
El pençe saklanır ayıplı huzurlara

Huzura sıralanan adsızlar
Derler can akıtmak gerek insanlı yola
Sana akarım gecenin örtüsünden
Katışmadan günün bulanık nehirlerine
O berrak kaynaklardan sessiz
Her soluk kendine itibardır az
İhtimamdır doğduğundan keredir bildiğin
Ölüp dirileceğin yere
Gözlerin kahvelidir hatırlıdır
Bir ana anadolu serer anda zamanda
Sofrasını orta yere


Ş