KALAKALDIK

Ayaklarımız yol bilmez kollarımız bomboş
Kökü dışarda ağaçlar gibi kalakaldık
El aleme hayat yeme içmeler ne de hoş
Eldeki bozuk sütlere yoğurt çalakaldık

Önümüzde eğri büğrü taşlı yollar vardı
Meyveleri dökülmüş kırılmış dallar vardı
Yüzülmeyen göller parça parça sallar vardı
Çamurlu sulara düşünmeden dala kaldık

Her günümüzde dertlenerek hüzne bulandık
İsli çıralarla gündüzlerde çok arandık
Dertlilerde derman aradık boşa dolandık
Katran içinde zehre bulanmış bala kaldık

Yaşama zevkimiz bizler güldükçe çalındı
Bizlere yepyeni dertler tasalar alındı
Üzerimize çakallar sırtlanlar salındı
Korktuk saçımızı başımızı yola kaldık

Yoksullaştık sayımız gün geçtikçe artarak
Seyirci kaldık her şeye gönlümüz burkarak
Olanlara şükürle teslim olup bakarak
Kirlenmiş sokaklara başıboş dola kaldık

Şuayip ODABAŞI
29.11.2024