Kendimi bildim bileli her sene
tekrarlanıp duran bir şey var
önce cemreler düşer havaya suya toprağa
ardından bahar çiçekleri dalları doldurur...

kocaman gülücükleriyle
güneşe gülümserken
birden bire soğuyan hava
zavallıcıkların iliklerini dondurur...

ayva soğuğu derdi annem
ayvalar çiçek açınca soğuk yapar
ha bir de kocakarı soğuğu mart dokuzu abrul beşi
sıcacık havayla ısınıp terleyen sırtlara karla getirir kışı...

Bu düzen hiç şaşmıyor
her seferinde aynı heyecan ve tepkiler
üşüyor öğrenciler işe gidip gelenler...

Mayısın on beşine kadar sürüp gider döngüler
mayıs ayında başlar kırk ikindiler...

Allah yağdırmasa yağmuru
ne yapar ne ederdik
bir yudum suya hasret,inim inim inlerdik...

Meteoroloji önceden biliyor tahminleri
fakat değiştiremiyor ki akıp giden mevsimleri...

Allah değil mi çöl tozlarını savuran
Allah değil mi bizi sıcaktan kavuran
Allah değil mi yağmuru karı yağdıran
ne kadarı ile oynayıp değiştirebilir ki
bu mükemmel doğal düzen karşısında
bilim ve teknoloji ile övünen insan...


Gülhan Çeliktaş