ÜZME KENDİNİ

Varsan da olup bitenin farkına
Gerekli gereksiz üzme kendini
Takılma Dünyanın paslı çarkına
Gerekli gereksiz ezme kendini

Yanmayanlar varsa kendi derdine
Layık gören varsa küfrü kendine
Bakma sakın korkakların merdine
Gerekli gereksiz üzme kendini

Derdi olan kendi derdine yansın
İsterse ekmeğini çöpten alsın
Parmağını yemeden küle bansın
Gerekli gereksiz ezme kendini

Hakkın aramayan cahile boş ver
Elindekini git kuşlara koş ver
Kediye köpeğe her şeyi hoş ver
Gerekli gereksiz üzme kendini

Kendi derdini bilmeze bildirme
Sırtına bindirip sonra indirme
Yenmeyen sözleri yiyip sindirme
Gerekli gereksiz ezme kendini

İnsanlar göz kırpar hep çıkarına
Beleş varsa giderler yatarına
Takılma fakirlerin katarına
Gerekli gereksiz üzme kendini

Yoksulun fakirin derdi ezeli
Onlar bu alemin açlık güzeli
Hayalleri boştur bolluk bezeli
Gerekli gereksiz ezme kendini

Akıl işi birlik dirlik olayı
Cahili yönetmek işin kolayı
Sömürülen onca insan alayı
Gerekli gereksiz üzme kendini

Süslü mezarları olur zenginin
Üstüne çıkmak ister hep denginin
Hükmü yoktur insanların renginin
Gerekli gereksiz ezme kendini

Yoksulluk sermayesi çok paranın
Beyaz yoldaşıdır zifir karanın
Dermanı olsa da her bir yaranın
Gerekli gereksiz ezme kendini

ODABAŞI sana ne insan derdi
Onca olan her şey seni mi gerdi
Kim neyi çaldı kim kime ne verdi
Gerekli gereksiz üzme kendin

2.12.24