AFFEDEMEDİM SENİ

Seni affetmeyi çok kez denedim yüreğimde
Yapamadım, beceremedim
Öyle kırılmış ki kalbim sana
Neresinden tutsam elimde kaldı
Kırık bir bardak misali

Paramparça ettin yüreğimi gidişinde
Avuçlarıma bıraktın kalbimi giderken
Gücüm yettiğince sıktım
Sıktım, nefessiz kalana kadar
Canım öyle yandı ki gidişinle
Yüreğimde yangın çıktı sanki

Yaşayan bir ceset bıraktın ardında
Benim olan her şeyimi alıp da gittin sen benden
Nefes alacak takatim bile kalmadı,
Sükût eyledim
Elim ayağım dolanır,
Yürümeye mecalim yok sanki

Hiçbir düşüncemi kontrol edemiyorum,
Deli gibiyim
Hazmedemiyorum yalanlarla benden çekip gidişini
Kabullenmiyor yüreğim gerçekleri görmeyi be adam (kadın)

Sevmiştim seni deli gibi, gafil avlandım yalanlarına
İnanamadım kimselere,
Yalan söylediğine dair

Yalan mıydı aşk sözlerin
Yalan mıydı göğsüme akan gözyaşların
Gerçekten sahte miydi hepsi
Nasıl oynadın duygularımla
Bu kadar gerçekçi bir rol olur muydu

İnanmıştım ben sana
Bana olan sevginin masumiyetine
Oysa ne çok şey paylaşmıştık seninle
Aşkla, sevgiyle
Ne kadar da gerçekti yaşadığımız
Aşk Ahenk doluydu

Nasıl kıyabildin bu sevdama
Hiç mi acımadın be adam ( kadın)
Ben davamı mahşere bıraktım
Şikâyetim Allah’adır
Çünkü bir cinayet işledin gidişinle
Yüreğimi öldürdün sen benim

Bir yaşayan bir ölü bıraktın ardında
İşte bu yüzden affedemedim seni
Ne kadar denesem de olmadı
Yüreğime kazdım mezarını
Ve işte gömüyorum seni
Kendi ellerimle be adam (kadın )