Neyleyim baharı, neyleyim yazı,
Yanı başımda sen, sen olmayınca,
Neyleyim besteyi, neyleyim sazı,
Yanı başımda sen, sen olmayınca.

Bıraktığın gibi, her şey yerinde,
Duruyor öylece, günün birinde;
Geleceksin diye, tan seherinde,
Kapı önünde sen, sen olmayınca.

Güneşim karanlık, ışık saçmıyor,
Kurumuş yapraklar, çiçek açmıyor,
Kanadı kırılmış, kuşlar uçmuyor
Bülbüller yas tutar, sen olmayınca.

Sardı yüreğimi, dağların karı,
Fırtınalar vurdu, bir sonbaharı,
Yakıp geçti içimi. aşkın narı,
Yağmurum da bir sen, sen olmayınca.

Gözlerimde hâlâ izlerin durur,
Her köşe kokunu eser savurur,
Bu kalp senle yanar, huzuru bulur,
Yanar kül olurum, sen olmayınca.

Karanlık geceler, ışığım söner
Belki bir gün gelir, talihim döner,
Bu viran bağlara, baykuşlar tüner,
Bahçemde gül sen, sen olmayınca.

Şair Ebuzer ÖZKAN