Hazirmisin sevdiğim
Bu gece bu odadan
Ya sen çıkacaksın yada ben
Önce sana yazmamak icin
Bütün kalemleri attım kağıtları yırttım
Zaman dursun diye
Dedemin köstekli saatini bile kırdım
Gecenin en karanlık vaktinde
Odamın en kuytu yerine saklandım
Dertlerimi tütün kâğıtlarına sarıp
Hüznüm ile ıslattım
Bir kibrit çakıp derin derin çektim ciğerime
Kahrın zirvesine çıkıp
Içime içime ağladım ben bu gece...

Bu gece bu odadan
Ya sen çıkacaksın yada ben...

Birden çocukluğum geldi gözlerimin önüne
Hayallerimi anlattığım oyuncak ayım elimde
Mutlu kahkahalarim vardı yüzümde
Ben masmavi düşler görürdüm
Göz kapaklarım birleşince
Senin sevdan yoktu çünkü içimde.

Sonra anam oturuverdi yanıma
Sanki dayadı başımı omzuna
Elinde gül kokulu bir mendil
Ağla dedi yavrum ağla
Gün ağarana kadar ağla
Yıldızlar sönene kadar ağla
Içinden sökene kadar ağla...

Artık bu odaya gömdüm ben seni
Sönmüş yıldızlarla örttüm üzerini
Içimde dalga dalga bir sela yankılanıyor
Sonunda ismin bile söylenmiyor
Şimdi güneş benim için doğuyor
Yüreğimde yaram yanıbaşımda anam
Arkama bile bakmadan
Çıkıyorum ben bu odadan
Çıkıyorum ben bu odadan.