Hiç mutluluktan ağladın mi sen?
Gözyaşları deli gibi süzüldü mu yüzünün kıvrımlarından?
Kalbin sevinçten kıracak gibi oldu mu kaburgani?
Sebepsiz terledi mi ellerin?
Heyecandan kelimeler dolandımi diline?
Şarkılar söyledin mi haykıra haykıra bağıra bağıra?
Rengarenk lale bahçelerinde hissettin mi kendini?
Sana yazılmış sandın mi bütün aşk şiirlerini..
İşte ben bunları hiç yaşamadım!

Birden yağmurlar yağdımi üzerine?
Her damlada bir isim,
Biri huzur biri mutluluk biri hüzün biri aşk,
Hepsi bedeninle birleşip sırılsıklam sevdalandın birine?
Ardından buram buram toprak kokusu.
İşte o yağmurlarda ben hiç ıslanmadim!

Nezaman mutlu rüyalara dalsam,
Kabuslarla uyandım.
Ne zaman hayal kursam,
Uçurumun kenarında buldum kendimi.
Ne zaman bulutların üzerine çıksam,
En yüksektekinden
Aşağıya düştüm.

Oysa ben seversem,
Kalbim kaburgami gerçekten parçalar.
Ben seversem,
İçimde havai fişekler patlar.
Ben seversem,
Bütün dünyada çiçekler açar,
Yaz kış heryer hanımeli kokar.
Ben seversem,
Gece bile güneş doğar...