Bu ne sessizliktir böyle
İnsana dair çıt yok
Bir baykuş tünemiş geceye
Ürkütüyor karanlığı...

Aydan kalan son ışıkları
Topluyorken yıldızlar
Rüzgarla dalaş eden deniz
Boğuluyor sanki
Kendi sularında...

Sigaramın dumanı
Kur yapıyor efkara
Bir sağa bir sola yalpalıyor
Ben onu değil de
Sanki o beni içine çekmiş gibi...

Zemheri bir soğuk var havada
Buz kesilmiş her yer
Ağzımdan düşen her kelime
Kaskatı olup kırılıyor...

Nasılsın diye halini soramadığım
Kim var ise aklıma geliyor
En çokta sen...

Kim bilir ne yapıyorsun şu an
Gece aynı , aynı olmasına da
Aynı anda aynı gökyüzüne
Bakabiliyor muyuz ?
Kim bilir ...

Öyle sensiz
Öyle sessiz ki buralar
Issızlığımı ıslıklıyorum
Bu aralar...


Çağdaş DURMAZ


Not : Deniz Gezmiş idam sehpasına götürülmeden önce son isteği Rodrigonun Gitar Konçertosunu dinlemek olmuştur.
Görme engelli olan Rodrigo İspanyol devriminden etkilenerek bu konçertoyu yapmış ve tüm devrimcilere armağan etmişti.
ŞİİRİN FON MÜZİĞİ DEVRİM ŞEHİTLERİNE SAYGI İLE SEÇİLMİŞTİR...