Şehrin dalaverelerini bilmem !
Uçsuz bucaksız dağlarda
Yayla rüzgârlarıyla büyüdüm
Taşlar ağaçlar hiç yalan söylemedi bana
Ünledim;
Sesimi hep geri verdi kayalar
Beni Hiç kandırmadı dağlar

Dağ çiçeklerini sevdim tertemiz
Hiç kirlenmedi yüreğim
Bu yüzden öfkem rüzgârlara benzer
Gelir bir sağanak gibi geçer gider
Kin tutamam kimseye
Bana böyle öğretti dağlar

Anlamam şehrin ayak oyunlarından
Kirletmem yüreğimi
Sevdim mi
Öyle dağlarca severim tertemiz
Safım biraz
Geç anlarım
Çok çabuk kanarım
Dağlar çocuk bıraktı beni
Hiç büyütmedi desem yeridir
Sevdim mi
Ziyan etmem sevdiğimi
Ölümüne baş koyarım sevdaya
Bana böyle öğretti dağlar

Tek kusurum
Çabuk yenilirim hüzünlerime
Gözlerime erken konar bulutlar
Böyle gördüm
Güldürmeyen hayata rağmen
Beni hiç ağlatmadı dağlar

Dağlara benzettim gülüşünü
Gözlerini yayla çiçeklerine
Neyleyim
Öyle inandım Öyle sevdim
Ünledim;
Geri verdi sesimi kayalar
Hiç ihanet etmedi sevdama dağlar..

toynak