SON KÖŞE
Büzük bir tomurcuk kırık bir filiz
Göğerdi gövdemde zamana inat
Bugün den maziye sürdüğüm her iz
Kırılmış dallarla doluymuş heyhat

Her madde anlamsız her nesne yapay
Gergefim çürümüş ve renkler silik.
Hastalık içimde sanki deli tay
Kodurdu kemiğin içinde ilik

Nasıl da aldattım kendi kendimi
Aklımın sırtını nefsim ovarmış
Görmedim tabuttan yansıyan im’i
Gafletten dört yanım şeffaf duvarmış

Yakıyor ensemi yılların harı
Göğsümde arbede dilimde nalan
Tezatların huysuz kem canavarı
Ömrümden elimde sermaye kalan

Ellerim duaya kalkınca bugün
Buruşmuş aya’m da gördüm her şeyi
Kemikler incelmiş derisi ölgün
Artık döneceğim en son köşeyi

İm : işaret

Dost kalemlerden

Şeytan karışırmış acele işe
İşin hayırlıysa çabuk olmalı.
Farkında olmadan dönülen köşe
Yolların doğruysa sâbık kalmalı.
......................Murat Kahraman muradı....