Vurmasınlar diye elimi kaldırmış çocuk,
Savaşın göbeğinde yemeğini yerden bir kartonla topluyor,
Beton yığınlarının arasından çıkarılmış çocuk,
Savaşın ortasında Allah var! Diyen çocuk...
Oyun parkları boş,
Ya ayakkabı yok giymeye ya da ayak yok ayakkabıyı sokmaya
Ya ekmeği yok yemeye ya da yedirecek bir çocuk
Ebabil kuşlarını bekliyordu çocuklar, göklere ulaşan ahlarının sesini duyabilmek için
Ellerine füze alıp saldırdı diye öldürülen çocuklar (!)
Müslüman, Müslüman sıfatından çoktan sıyrılmış
Hakikat pencerelerini kapatmıştı kendine.
Çocuklar ağlıyor, duyulmuyor bu isyan?
…
Bir zalimin göğsünün orta yerine diktim bayrağı. Sağ ayağım düşman hatlarında...
Sol ayağıma güç ver, Rabbim...
İnen ayetler şahit pişman olacağız bu sessizliğe
Mazlumun gözyaşları boğacak bizi
Yediğimiz her bir lokmanın şiddetini hissedeceğiz.
Görmeye kıyamadığımız alacak hakkını
Evladını toprağa gömen ananın kanayan yüreği kesecek nefesimizi.
Bir babanın vicdanı susacak ve o zaman başlayacak kıyametimiz.
Sessiz kaldığımız her bir an için
Ve keyfi keder vazgeçemediğimiz her bir şey yüzümüze tokat gibi vuracak
İnanmıyorum insanlığa, inanmıyorum hiç bir Müslüman kisvesi altında geçinenlere…
Yerden döktüğü yemeği toplarken,
Son nefesini babasının kucağında verirken çocuk,
Anne, bebeğini doyuramazken
Hani nerede bu insanlık!
Bu nasıl bir gaflet uykusudur?
...
Şahit ol Ya Rab! Gücüm yetmiyor
Şahit ol Ya Rab! Kalbim dayanmıyor
Şahit ol Ya Rab! Bu hayatı çekemiyorum...
Bu devirde emanetini taşımak çok zor
Yardım et Ya Rab! Biz beceremedik...
Şahit ol Ya Rab biz İslami koruyamadık,
Biz çocukları sahip çıkamadık, Affet!
Ismahan ÇERİBAŞI