...
Toprağın yüzü döner sizden,
Bir karış vatan taşına
yanaşamazsınız,
Ne gökyüzü tanır nefesinizi,
Ne güneş, ne yağmur alır
izlerinizi.

Kök salamazsınız vatana,
kucak açmaz size hiçbir dağ,
O eski rüzgârlar
sizi bulmaz artık,
Uğruna kan dökülen
toprak size dar,
Hiçbir hatıra,
hiçbir sevda anmaz sizi.

Gölgesiz kalırsınız
dallar altında,
Vatan da sırtını
döner size;
Hainin sonu yaslı,
teni soğuk, dili mühürlüdür,
Dönüp de anamazsınız
ana kucağını.

Her şey uzak artık,
yâr uzak, dost uzak,
Dallarına konduğunuz ağaçtan
düşersiniz birer birer,
Gurbette bile
gömülemezsiniz toprağa,
Ne yürekten bir söz,
ne memleketten bir dua gider size.

Bilmezsiniz vuslatı,
sıla nedir bilmezsiniz,
Sonsuz bir boşluk olur
adım adım yollarınız,
Vatan derin bir suskunlukla
sırt çevirir size,
Gölgeleriniz bile
terk eder sizi, vatansızlar…

Göğsünde bayrak taşımaz
artık elleriniz,
O kırmızı, o ay yıldız
sizi tanımaz,
Dillerde kirli bir sükût,
gözlerde çürük bir iz,
Toprağa dokunmadan
geçer ömrünüz;

Bir mezar bile vermez
size bu diyar,
Taşıyamaz ihanetin yükünü
hiçbir kara parçası,
Bir dağın başında yankılanır
cılız adınız,
Silinir rüzgârla,
savrulur toprağın ötesine…

Vatansızlar,
ne bir ses
ne bir dua sizinle,
Kaldığınız gurbet bile
size yüz çevirmiş,
Ölümde bile
mahrum kalmışsınız vatansız,
Bu toprak anmaz
hainlerin adını,
unutun kendinizi…

HÜZÜN DENİZİ