kendi yazdığı öyküde en uzun süreyi alan fiğüranım ben, bir gün gelecek bir gün gülecek diye sahte kahraman. durgun sularda daireler çizerek kaybolurken, ki, dost gözlerde revizyonistlikle suçlanıp, uzak durulmaya çalışılmam, hep bundan. boşver...
ağıdıma ses meraklısını zaten bulsam başka hangi yaraya sarmak isterdim ki kendimi? ve dahi kendime bile küsmelerden az evvel. yeni yetme dil yangınlarından aşk ve ahlaka dair ve zerre yaşanmışlık ve zerre cinsellik bulaşmamış hiçbir şey öğrenmeden üstelik ! boşver...
ey aşk ! varlığına şükretmeli mi bilmem ama, iyi ki varsın sonuçta, iyi ki varsın ekmek kırıntısı olup kışın bu zamanlarında serçe çaresizliğine derman olsanda, biraz. biraz, çünkü üşüyorum sen yanımla balkona çıkıp ekmek doğrarken meçhulün gözlerinde ateş, rüyalarımla. istemezsen, boşver...
/ sarılırken kıyı umuduyla kayıp kirpiğinin her bir teline ben, istediğimin sadece sen olduğunu, ses düşen gecelerde kendimi yağmalamalardan çok bıktığımı, çok, unutma.../
ha, seviyormuşum meğer ben senin kışını mavi buzlara dönüşüp sarkarken saçaklarından...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
İyi ki ... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
İyi ki ... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Şiir yağmurunda ıslanırken
yüreğiniz ve kaleminiz susmasın