Sen benim vazgeçilmezimSen benim vazgeçilmezimsin Biliyor musun? Şu yalan Dünya’da, tek vazgeçilmezim oldun! Ne zaman seni zihnimden, yüreğimden sökmeye kalkışsam, Binlerce ben, binlerce kuşlar ve ağaçlar ölüyor içimden... Senden kaçışlarımın hiç bir anlamı, hiç bir hükmü yok. Diyalize bağlı bir hasta gibi muhtacım sana ben. Ciğerlerime soluduğum nefesim, yaşam bağımsın sen. Sensizlik çökmüş sol yanıma, çaresizim çaresizim ben. Ne zaman yokluğuna düşsem, kendimi kaybediyorum sende... Sen benim vazgeçilmezim, ummana açılan yanımsın? Ömrümün üstüne gülüşlerini giydirdim, Yüreğimin orta yerinde kahkahaların yankılanıyor... Yüzümdeki en güzel tebessümü, gelişin getirdi bana... Sen çatlayan toprağın suya hasretisin. Kurak topraklara yağan yağmur damlaları gibi, İçimde sel olup akıyorsun çisil çisil... Sensizlik düşüncesi dahi beni yaşamdan soğutmaya yetiyor. Sen benim vazgeçilmezim, ummana açılan yanımsın... Nedendir bilemiyorum, bütün yollarım sana çıkıyor... Gülüşlerinde kendimi kaybediyorum. Senden gittikçe, sana koşa koşa geri geliyorum. Senden kaçtıkça varlığına daha beter çarpıyorum. Varlığına düşüyorum, yokluğuna üşüyorum. Anlık gidişlerim bile kahrediyor, azar azar ölüyorum! Sen benim vazgeçilmezim, ummana açılan yanımsın? Tarih: 5 Eylül 2024 |