2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
396
Okunma
Hayatın tel örgüleri sorgulamaya yetmez miydi?
Bir tutam huzur, bir kepçe sevgi;
Bir kırık kadeh, bir şişe şarap...
Sudaki yansımada hapsolmuş hayat.
Sızar her zerremden zemheri zehirler,
Kâinatta kayboluşum, ruhumun zayıflığı...
Görünmez bağlarımda kördüğümler;
Paslı zincirler çürüttü aciz bedenleri,
Yaldızlı ipler ile örülmüş evlerde hapis.
Kalabalıklar içinde düşürdüm huzuru;
Yalpalana yalpalana aradığım bir parça huzur...
Mecburiyetle tutunmuş ilişkilerindi kanlar,
Can yaka yaka mağlup olduk; ellerimizde binbir yara.
Sürüklenmeyi güç sandık, bırakmakmış erdemlik;
Zindanlara düşmeden tadamadım özgürlüğü.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.