Hüzün Mendiliher ayrılık bir hüzün verse de gidene kal diyemem bazen şiirlerde ayrılık ister bilinmez arkasın da kimbilir kaderin hangi cilveli hali var… işte geliyor bir Eylül ayı döküyor yine sevgi ormanları gül dallarını adına gül yazdığım şiirlerinde kuruyor senden mürekkebi seni göklerime yıldızların şahı yazmıştım oysa şimdi karanlıklara gömüyorsun beni ay gamzesine gül zülüfleri düşmüş yine üzülme sen! hasret yollarında kar olur bazen kardelen çıkar umutların mevsimlerinde günü gelince duyguların hüzün yanıdır şiirler dayanamaz gül yağmurlarının ıslak tuallerine kelebek olur düşer bazen yorgun kanatlarımızdan vuslat geceleri zaman acımasız mevsimlerde gelir gider gönül kışları kapımızda senden aldım ben hercai düşlerimi ağarttım saçlarımı da biriktirdim suçlarımı da deli fırtınaların bitmez kahır çığlıklarında fırtınalı denizlerin hüzün kalemi yazar bazen bizden afakı küheylan olur sürer gönül atlarını bilinmez bir meçhulde iki arada bir derede bırakma sende bu güzel kervanı gül kırmızısı güllerin en güzeli sevene olsun bu dünyada kimseye kalmaz cennetin tuba dalında sallan içtiğinde Kevser suyundan canlara can veren şifa olsun bilmiyorum ki kimler; akşamdan sabaha tutsak etmişler acıların dert gölgesinde akrebin kıskacına “çile” yazmışlar adımı ey ruhumun edibi duyguların cümlesi meydanların tek efesi kelamların öznesi şimşeklere verdim bende seni göklerimde gürle de es yakarsan da yak beni dumanlarım senden külleri de benden olsun artık savur hasret yelini kanatlanmış yine gurbet kuşları uzaklara baktım yârin kaşları günahı da vermiş benden düşleri bir boran olmuşta uçurdu beni güllerin Belkıs Bahçesinde hatırlar mısın bilmem sende bu garip kulu bir gül dalında şimdi sallanıyor hüzün mendili… 2 Eylül 2024 (Mazinin Günlüğü) |
tebrikler ve de saygılar sunuyorum...