Ölüm denen o gerçek, gelir aniden sana,
Onun için hazır ol, azığını al yanına.
Şeytan denen alçağın, olma sakın askeri;
Rabbine itaat et, durma zikrinden geri.

​O Yüceler Yücesi, yarattı mahlûkatı,
Elbet bir gaye için kurdu bu kâinatı.
İnsan denen varlığı, yaratmıştır nurundan;
İbadet ve taati istemiştir kulundan.

​Belirli zaman verip deneyecektir seni,
Müddet tamam olunca alacak huzuruna, hami.
Şu fani hayatta salih amelde yarış;
Aldanma dünyaya, müttakilere karış!

​"Allah" diye diye bırakmazsan zikrini,
Elbet sahip çıkacak, dehşetli hesap günü.
Bir de mükafat var, cennet denen nimetle;
Orada kalacaksın, sonsuz bir müddetle.

​Şeytana taparak olduysan onun askeri,
Mahşer günü dökersin gırtlağa kadar teri.
Hesap son bulup da alınca soldan defteri;
"Ah, vah!" diyerek dersin: "Ya Rab, döndür dünyaya beni!"

​Fakat hiç fayda etmez bu yalvarış, bu figan;
Rabbim öfkeyle der: "Götürün şu hadsizi karşımdan!"
Seni tutup atarlar zebaniler cehenneme;
Oranın odunu olma, aklını kullan, gel kendine!